Update Isa en Bob

Ken je hun verhaal nog niet? Lees dan eens op je gemak de blogposts door die getagged zijn met “shibarescue”.

Ken je het verhaal wel, dan volgt hier de laatste update over het wel (en vooral wee deze keer helaas) van Isa en Bob. Met dank voor het mooie schrijven aan baasjes Albertine en Noesse.

1465865_695742747103067_600702855_o

Geen bericht is goed bericht, vaak, maar vandaag even niet.

Het gaat de laatste tijd niet zo heel best met Bob. De ups and downs variëren steeds meer, met meer dieptepunten als voorheen. Hij is ontzettend stijf en stram, ligt steeds meer in z’n mand voor zich uit te kijken en oogt dan wat depri. Zijn hoogtepunt van de dag is als hij eten krijgt.

Sinds een aantal weken is hij ook weer begonnen met liters water zuipen per dag, met het gevolg dat hij ook weer steeds vaker in huis begint te plassen, ook als hij net uit is geweest. Ook lijkt het of hij (ondanks goed en ruim voldoende voedsel) alleen maar afvalt in plaats van aankomt.. Qua gewicht zit hij nu op 12.6 kg, maar qua uiterlijk zul je hem dat niet geven. Hij ziet er slecht uit, al zeggen we het zelf.

Hij blijft ook maar ruien, er lijkt geen eind aan te komen terwijl de dames al klaar zijn.
We kijken het op dit moment van dag tot dag aan, en als het niet erger word, vinden we het prima, ouderdom komt met gebreken, wat hem vooral gelukkig maakt is eten, lekkere dingen schooieren en af een dikke knuffel krijgen, die behoeften kunnen we hem gelukkig ruimschoots geven en bieden… maar mocht het mentaal en fysiek (vooral plassen in huis) nog erger worden met Bobbejan, dan moeten we misschien de moeilijke spreekwoordelijke knoop door gaan hakken, hij heeft nu nog niet extreem veel pijn en dit willen we onze knuffelreus ook besparen..
We vragen ons soms ernstig af of het leven voor hem op dit moment nog ‘waardig’ te noemen is.

Met Isa gaat het lichamelijk erg goed, ze hersteld goed van haar sterilisatie, de wond geneest mooi en ze is erg alert, en kwiek. Ook is ze steeds vaker in de kamer te vinden bij ons en de rest van de honden. De dagelijkse pijnstiller helpt haar enorm en af en toe loopt ze nu ook lekker een rondje park mee. Mentaal blijft het echter voor haar moeilijk, haar grootste obstakel zijn Ichigo & Sachi, met name Ichigo.

We waren positief ingesteld en dachten dat het met de tijd voor zover mogelijk over zou gaan, maar ze is nu ruim 4 maanden bij ons en is reageert nogsteeds enorm gestressed als Ichigo haar uit enthousiasme probeert uit te dagen voor spel (snapt ze niet, nooit geleerd) en als Ichigo uit enthousiasme een blafje laat horen.
Ichigo is wat dat betreft een vocale hond die graag laat weten als ze ergens iets van vind of iets van je wilt, Isa is hier enorm bang van en staat dan naast ons te hijgen en te trillen.

Ook als Ichigo en Sachi spelen verstijfd ze, en durft dan buiten ook niet te plassen of te poepen.
Terwijl onze dames gewoon normaal honden (shiba) gedrag vertonen. Alleen heeft arme Isa dit nooit geleerd en ziet dit als beangstigend, terwijl ze dit nooit gericht naar haar doen maar gewoon hunzelf zijn.

We laten haar dus vaak ook apart uit, en met eten moeten we haar ook apart voeren (vaak zelfs uit de hand) omdat ze het niet durft als ze ziet dat de dames gewoon rondlopen.

We willen niet opgeven en we zijn erg gesteld op kleine Isa, maar vragen ons wel serieus af of Isa bij ons op de juiste plek is…wij denken dat ze er baat bij zal hebben als ze bij een baasje alleen is, zonder andere hondjes, iemand die zijn of haar volledige aandacht kan wijden aan haar, haar vertrouwen kan winnen en waar ze gerust haar gang kan gaan zonder van dat ‘jongvolk’ om haar heen.

Momenteel zijn wij in gesprek met een serieuze kandidaat, hij heeft haar inmiddels ook ontmoet, binnenkort als Isa volledig hersteld is gaat ze daar op proef, om te kijken hoe ze het daar vind.

Tim is een goede vriend van Mark & Rosita (baasjes van Miyu, een dochter van Ichigo),
Het is een rustige jongen die alleen woont en veel thuis is.
Hij wil erg graag hond en is verzot op de Shiba, en wil helemaal voor Isa gaan om haar een fantastische rest van haar leven te gaan geven.