Ingezonden: Leven met de keuze voor broodfok

Naarmate de Shiba in populariteit toeneemt, vinden ook broodfokkers steeds beter hun weg in het fokken met honden die waarschijnlijk voor het grootste gedeelte “Shiba” zijn. Zij spelen handig in op de behoefte van de consument. Met alle trieste gevolgen van dien.
In de Shibalog Facebookgroep wordt veel verteld over onze honden. Zo ook door Valerie. Zij moest pasgeleden afscheid nemen van de 2.5 jaar jonge Shiba Slisse. Een hondje dat werd aangeschaft bij een broodfokker. Valerie wilde graag haar verhaal doen op deze website. En ik vind het prachtig hoe ze het op papier heeft gezet. Hopelijk behoedt haar verhaal anderen voor het maken van een keuze voor broodfok.


Op 22 december 2014 werd ons gezin uitgebreid met een Shiba Inu puppy, Slisse. We waren meteen verliefd op hem. Jammer genoeg kwamen we er achteraf achter dat wij een pupje gehaald hadden bij een broodfokker. Het begin van een lange weg, want op dinsdag 21 maart 2017 zijn we onze viervoeter verloren.

Leven met BroodfokEen nieuwe maar bange hond

Alles begon dus op 22 december 2014. Ons hondje was enkele weken eerder overleden en we wilden opnieuw een hondje om ons gezin te vervolledigen. Wij wilden graag een Shiba Inu. Zonder kennis te hebben van broodfok, gingen we op zoek naar een puppy en die vonden we. Je moest het maar intypen op internet en je kwam meteen op sites terecht met lange lijsten aan puppy’s. We gingen langs bij zo’n fokker en toen zagen we Slisse. Hij kwam naar me toe gerend en ik was meteen stapelverliefd op hem. Wij namen Slisse dus mee naar huis.

Eens thuis merkten we dat Slisse toch wel wat angstig was. Hij kroop onder de verwarming om zo donker mogelijk te kunnen liggen en hij zonderde zich steeds af op plekjes waar hij alleen was. Bij de dierenarts kroop hij zelfs achter de koelkast. Stilaan begonnen we te merken dat Slisse toch wel angstig was en het veel te lang duurde bij hem om zich vrij en veilig te voelen.
We begonnen samen te oefenen op die angsten. Hij ontwikkelde ook een agressie tegenover andere honden, hij wilde er geen enkele in zijn buurt, tenzij hij ze kende. Ik zat er toch wel erg mee in en besloot om mee te doen met een wandeling van een pas opgestarte hondenschool. Op deze wandeling kregen we veel uitleg en zo ben ik ook met onze Shiba bij deze hondenschool aan de slag gegaan.

De hondenschool

Op de eerste les beet hij al meteen de lesgeefster, die ook gedragstherapeute is. Slisse vertrouwde niemand, geen enkel persoon die hij niet kende. Kindjes moesten aan de kant gaan voor hem. Een heel traag proces kwam op gang en binnen de duur van enkele weken, had de gedragstherapeute het vertrouwen van Slisse gewonnen. Het ging veel verder dan dit, Slisse ging zelfs knuffeltjes vragen aan haar. Dit was ons nog nooit overkomen. Hij deed dit namelijk enkel bij mij. Helaas bleef het probleemgedrag. Hij begon nu ook steeds meer naar ons uit te vallen, waarmee ik bedoel dat hij veel begon te grommen, maar hij blafte ook erg veel. Het gedrag escaleerde steeds meer en we begonnen met individuele trainingen. Toen we merkten dat individuele trainingen alleen niet genoeg waren, gaven we hem bachbloesems. Zelfs toen dit niet genoeg was, schakelden we over op homeopathische geneesmiddelen die moesten toegediend worden door een dierenarts. Helaas, dit hielp ook niet.

Leven met broodfok

Het wordt almaar heftiger

Slisse begon nu ook veel vaker uit te vallen naar ons, zijn baasjes. Hij beet ons en vlak nadien begon hij likjes te geven. Alsof hij sorry wilde zeggen voor gedrag waar hij zelf geen grip op had. Ongeveer anderhalve maand voor zijn dood werden er gedragstesten bij hem afgenomen, waaruit bleek dat hij leed aan abnormale agressie. We probeerden toch nog te trainen. Ik wilde de moed niet opgeven, Slisse was mijn alles, mijn beste maatje, mijn beste vriend. Zijn mandje onder aan de trap, ik zag meteen zijn lieve snoet wanneer ik ’s morgens opstond. Helaas, alles bleef escaleren, hij beet de gedragstherapeute opnieuw, deze keer bijzonder hard. Hij haalde uit naar mij, naar ons gezin. Bezoek kon niet langskomen, want hij viel hen aan.

Het einde

Op dinsdag 21 maart 2017 is Slisse uiteindelijk na een lange en moeilijke strijd overleden op 2,5-jarige leeftijd.

Dit verhaal zal misschien veel losmaken bij jou, maar weet dat dit het verhaal is van veel broodfok hondjes. Het was een hele foute keuze om een pup van een broodfokker aan te schaffen. Ga daarom alstublieft naar een goede fokker. Een fokker die het nauw neemt met de opgelegde testen, iemand die erfelijkheidstesten doet bij de ouderdieren. Ergens waar de ouderdieren goed verzorgd worden en niet in een hokje zitten te wachten tot ze weeral pups moeten baren. Voor ons is het helaas te laat, wij krijgen ons Slissje nooit meer terug. Hij leerde ons vele lessen, helaas de harde lessen van het leven. Ik wens niemand dit verdriet, de machteloosheid toe, want het is enorm moeilijk om je trouwe viervoeter op 2,5-jarige leeftijd af te geven doordat hij zo’n slechte start maakte aan het begin van zijn leven.

Valerie.


Lieve Slisse…slaap zacht.

Voor informatie over goede fokkers verwijs ik je graag naar onderstaande links:

Over fokkers

Fairpup Check

De Stamboom

Gradaties in broodfok

Wil je een pup aanschaffen, maar weet je niet waar te beginnen?  Kijk dan op de Shibalog Fokkerslijst.

 

2 Comments on “Ingezonden: Leven met de keuze voor broodfok”

  1. Hey Sophie, wij hebben laatst na overlijden van onze vorige Chow opnieuw een Chow Chow pup aangeschaft en hebben dit gedaan via de Nederlandse Chow Chow club, deze mensen kunnen jou ook helpen een shiba te vinden. Ik raad aan om fokkerij het Bossche front te contacteren.

    Ik vind het toch ook maar een raar verhaal, ik begrijp dat de hond echt van een broodfokker kwam. Maar dat hij zomaar overlijd? Volgens mij hebben ze hem laten inslapen omdat ze niet wisten hoe ermee om te gaan.

    Shiba inu honden zijn niet de gemakkelijkste, mensen moeten zich eerst inlezen op wat voor hond ze in huis halen, je kan Shiba.s en Chow Chows niet opvoeden als een andere hond, dat werkt gewoon niet en hondeschool is niet aan het raden, je kan beter one on one werken met een gedragstherapeut die gespecialiseerd is in het ras.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *