Het “Stamboomhonden clubje”: Ben je elitair als je kiest voor dierenwelzijn?

2010. 28 en nog op en top Alto!

Toen ik ongeveer 15 jaar oud was, was ik een self-proclaimed Alto meisje. Ik switchte vrij radicaal van Backstreet Boys naar Nirvana, Silverchair en later ook de zwaardere metalen. En bij die muziekswitch hoorde ook een imago-switch. Mijn kledingkast leek een zwart gat als je deze opende. Je vond er alleen zwarte bandshirts, zwarte spijkerbroeken, nep-leren zweetbroeken en bij hoge uitzondering een donkerbruine rib-broek waar mijn moeder grote driehoeken in had gezet, zodat het een alternatieve hippie-broek werd. Special occasions only! Ik ben eigenlijk altijd wel een beetje in deze fase blijven hangen en draag nog steeds overwegend zwarte kleding, sneakers en rood geverfd haar 🙂

Het juiste schoeisel

Bij die muziek en kleding hoorde ook het juiste schoeisel. En dat was mega belangrijk! Waar je kleding vooral merkloos, verwassen en versleten moest zijn, luisterde het met schoenen heel nauw. Je droeg Originele All Stars, Dr Martens of Legerkisten. Allemaal niet goedkoop! En no way dat ik genoeg kleedgeld kreeg om zo’n paar schoenen aan te schaffen. Maar ik MOEST ze wel hebben. Anders hoorde ik er niet bij. En er bij horen is erg belangrijk als je 15 bent en met je langharige vrienden en roodharige dreadlock-vriendinnen naar Pinkpop wil. Ik maakte dus een stomme keuze: Ik kocht “Allmost Stars” en “Prof. Martens” bij de Schoenenreus. Appeltje, eitje. Ziet niemand! En man, heb ik dat geweten!

Mijn leeftijdsgenoten zagen al aan de streep op de zool dat het niet The Real Deal was. En ik probeerde zo hard om ze te overtuigen dat het wel de echte waren. Want: Alleen als je echte hebt, hoor je erbij toch? Nou, de leugen werd verijdeld en…Ik hoorde er niet meer bij! En tot overmaat van ramp ging het schoeisel ook nog binnen 1/2 jaar stuk. Zool er onderuit, de hoogglans lak viel spontaan van de “Prof. Martens” af en de veters leidden een eigen leven. Wat een deuk in mijn ego! Maargoed… Eigen schuld, dikke bult. Had ik maar niet moeten doen alsof.

Op dat moment besloot ik te gaan sparen. Elke maand legde ik wat kleedgeld opzij tot ik op mijn 16e verjaardag bij de legerdump mijn eerste echte paar Legerkisten kon kopen. Dat kostte maarliefst 200 gulden!!! Maar wat waren ze gaaf! Je weet wel. Zwart, stalen neuzen en een gleuf in de hak om stijgijzers mee vast te maken haha. Ik heb bijna 10 jaar lang op deze schoenen gelopen. Tot mijn 20e dagelijks. Heb er zelfs een deel van de Kennedymars op gelopen. Pas toen de schoenen door de beste schoenmaker niet meer konden worden opgelapt, heb ik ze met pijn in het hart weggedaan. Wat een te gekke aankoop! Degelijk, getest door de beschermers van ons land en ultra-Alto!

Van schoenen naar honden

Nu, waarom haal ik deze herinnering op? Nou, omdat ik vannacht in een helder doch slapeloos moment bedacht dat het aanschaffen van een Shiba volgens mij voor sommigen vergelijkbaar is met de aanschaf van hip schoeisel. En dat als je geen zin hebt om te sparen of veel geld kwijt te zijn, je dan een goedkoop alternatief koopt in de hoop erbij te horen.

Want dat gevoel bekruipt me soms. Dat er mensen zijn die een Shiba (of ander “duur” ras) aanschaffen bij een broodfokker, zodat ze “erbij” horen. Maar…waar hoor je dan bij? Zijn mensen die een Shiba adopteerden of een pup kochten bij een fatsoenlijke fokker een apart groepje? Ben je elitair? Beter dan een ander omdat je met geld hebt gesmeten? Is dat de redenering?

Nadat iemand recht in mijn gezicht loog over de afkomst van haar pup blijft deze gedachte me bezig houden. Er werd verteld dat ze lang gewacht had. En dat de fokker graag anoniem bleef vanwege de vele aanvragen en lange wachtlijst (???). Dat ik er samen met een lieve kennis vervolgens achterkwam dat exact deze pup gewoon op de website van een broodfokker stond…Ik heb mijn onderkaak van de grond moeten rapen! Waarom houd je ons voor dat je een bonafide fokker hebt getroffen terwijl je je centen aan een regelrechte broodfokker hebt gegeven? En toen de dame vervolgens begon te roepen dat “wij” een “elitair clubje zijn waar je alleen maar bij mag horen als je hond een stamboom heeft”, begon het verhaal over de schoenen vorm te krijgen in mijn hoofd.

Schaam je niet, maar gedraag je verantwoordelijk!

Laat ik je 1 ding op het hart drukken: Als je geen geld of geduld hebt voor een Shiba is dat niks om je voor te schamen. Er bestaat geen Shiba-Clubje. En er zijn geen leeftijdsgenoten die je alleen maar aardig vinden als je ook een Shiba hebt. Er zijn wel mede-dierenliefhebbers die broodfok ernstig veroordelen en dit, terecht, niet onder stoelen of banken steken.

Als jij voor broodfok kiest, dan word je net zo behandeld als die tiener in 1996 die zo graag All Stars droeg, maar zich alleen Allmost Stars kon veroorloven. Erger eigenlijk. Want aan broodfok kleeft bloed! Bovendien: Nederland staat vol asiels met de meest prachtige honden die een thuis zoeken! En er zijn ook tal van prachtige rashonden die minder duur in de aanschaf zijn. Wat is er immers mis met een mooie Corgi, Jack Russel of zelfs een leuke onherleidbare kruising die je op de website van het plaatselijke asiel vindt? Ik vind je echt niet minder leuk als dat jouw nieuwe huisgenoot wordt hoor. Het gaat er niet om of je ergens bij hoort. Het is geen kwestie van clubjes en elite-groepjes. Dat is gewoon kinderachtig. En nergens voor nodig. Als je eerlijk bent over de afkomst van je hondje, dan kan het zijn dat j een fout maakte, maar wordt je eerlijkheid echt wel gewaardeerd. Je hoeft als volwassene niet te liegen over de “echtheid” van je hond. We zijn geen kinderen meer!

En wil je toch liefst een Shiba? Ga dan eens kijken bij Shiba Rescue VZW. Maak op die manier het verschil, maar houd je handen en geweten schoon. Laat broodfokkers, particuliere nestjes en “Oops I did it Again” nestjes (om nog maar even terug te grijpen naar wat hip was toen ik mijn oksels nog niet hoefde te scheren) links liggen.

Ter afsluiting nog maar eens de volgende informatie:
Zoek  je een goede fokker in NL of BE? Stuur dan een mail naar shibaloginfo@gmail.com en ik bezorg je een lijst met BONAFIDE fokkers.

Wat is een goede fokker?

Welke vormen van broodfok bestaan er?

Wil je een Shiba adopteren?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *