Gehoorzaamheid. Shiba Style!

Foto boven: Yoshi. Ellen Braeckman Photography

‘Shiba’ en ‘gehoorzaamheid’. Worden die woorden wel eens in 1 zin gebruikt? Misschien koos ik de titel van dit artikel wel verkeerd. Misschien wil ik het met je hebben over mijn idee van gehoorzaamheid. Niet zozeer over wat gehoorzaamheid zou moeten zijn volgens de deskundigen. Wat vind ik belangrijk in het gedrag van onze dame?

De basis

Natuurlijk is het bij elke hond, welk ras dan ook, belangrijk om een goede basis te leggen waarop je kunt bouwen (of waarmee jij al genoegen neemt). Deze basis vind ik vooral belangrijk als het gaat om de veiligheid van mijn hond. Zo kent Kimi het commando “Wacht”, voor als we de straat oversteken. Ook handig als ze wat te ver vooruit loopt in het bos als ze los is. Voor ons zijn de enige commando’s die Kimi leerde (de meesten vanwege hun praktische aard) de volgende:

  • Wacht: Handig bij het oversteken
  • Zit: Handig als een kindje haar wil aaien of als de dierenarts haar gebitje wil bekijken
  • Af: Handig voor haar, omdat ze dan wat lekkers krijgt :p
  • Pootje: Handig als ik haar nagels zou willen knippen. Helaas gaan het commando en het knippen nog niet hand in hand haha.
  • High Five: Door dit te doen als ze al in een blije bui is, krijg ik haar “aan” en gaat ze met je dollen.

 

Shiba gehoorzaamheid

Het is mijn in de bijna 4 jaar dat Kimi nu bij ons is, opgevallen dat die Shiba oortjes verschillende standjes hebben. Ik zal ze je even uitleggen en ik wil wedden dat ze je bekend in de oren klinken 🙂

Stand 1:  “Uh…NEE!”

Dit standje wordt meestal ingezet als Kimi de onweerstaanbare drang voelt om achter een konijn aan te lopen. Ze kent het commando dat ik geef donders goed! Maar op zo’n moment spreekt ze een andere taal. Of zette ze haar gehoororgaan even helemaal uit. Ik kan brullen tot ik blauw zie. Ze komt. Niet. Terug. Remedie: De andere kant op lopen of lekker in het gras gaan zitten en bloemetjes plukken tot ze er klaar mee is. Ik zeg altijd tegen mensen die vragen of een Shiba makkelijk is: “Ja hoor. Als je maar veel geduld hebt!” 🙂 Ditzelfde standje nestelt zich ook in haar hersenpan wanneer ze echt even geen zin meer heeft om te lopen trouwens. “Kom!”, “Allez!”…Nope…Dan blijft de handrem er op staan.

gehoorzaamheid shiba
Yuki op de handrem.
Stand 2: “Nou….oke dan…”

Dit is de stand waarop Kimi’s oren meestal staan afgesteld. Er zit een redelijke vertraging in het registreren van het geluid en het daadwerkelijk uitvoeren van het commando. We nemen even het bos als voorbeeld: Kimi loopt los en loopt, voor mijn gevoel, iets te ver vooruit. Ik weet dat er om de bocht een weide is met paarden en wil niet dat ze daar in rent. Ruim voor de bocht geef ik haar het commando “Wacht”, terwijl ze een meter of 20 voor me loopt. Het commando bereikt haar oren. Dat zie ik, want haar kontje gaat anders draaien en ze houdt haar pas ietwat in. Tot een volle stop komt ze pas na 10 meter als ze een beetje casual aan een brandnetel begint te knabbelen. Ze lijkt te zeggen: “Ik weet zelf heus wel wanneer ik moet stoppen. Ik vond dit wel een mooie plek”.

Stand 3: “Holy sh*t!”

Standje “Het is menens!”. Bij deze instelling van haar gehoorgang, ligt het vooral aan het binnenkomende geluid dat ze zo goed reageert. Als Kimi op standje 2 niet reageert, dan komt het commando nog eens flink vanuit mijn tenen (als ze al bijna die wei met paarden is ingelopen bijvoorbeeld). Ze lijken dat feiloos te snappen! Bij het uitvoeren van dit commando zit er dan ook geen greintje twijfel in haar gedrag en blijft ze meteen stil staan. Het is overigens vooral mijn vriend Rob die dit erg goed kan 🙂

Dit standje is trouwens ook standaard actief als er aan het commando iets lekkers gekoppeld is.

gehoorzaamheid shiba
Kimi luistert als de beste…wanneer er iets lekkers te halen valt.

Intelligentie

gehoorzaamheid shiba
“Gaaaaaaap” doet Kibou. Deze slimmeriken vervelen zich snel als je ze verkeerd traint.

Natuurlijk staat het ras bekend om zijn ongekende intelligentie. Dit, gecombineerd met het onafhankelijke en koppige karakter, maakt dat het ras voor sommige hondenscholen een ware

nachtmerrie is. Dat is natuurlijk hartstikke zonde! Er zijn hondenscholen die het ras niet aannemen. Jammer. Maar als je het ras niet snapt, wel het verstandigst. Er zijn echter ook hondenscholen die de Shiba totaal verkeerd aanpakken. Met alle gevolgen van dien. Het is geen ras met een grote “will to please”. En ze vervelen zich nogal snel. Net zoals het slimste kind in de klas, kunnen ze dan uit verveling plotseling veranderen van het slimste in het irritantste kind in de klas. Het is dus zaak om dat voor te zijn!

Een shiba zal, als hij een nieuw trucje heeft geleerd, na drie keer naar je kijken, zijn schouders ophalen en zijn buurhond gaan vervelen. Niet omdat hij het niet snapt. Juist omdat hij het te goed snapt! Dit ras heeft veel mentale en fysieke uitdagingen nodig om aan zijn trekken te komen. Zorg er dus voor dat je, als je naar een hondenschool gaat (of agility gaat doen bijvoorbeeld), een plek uitzoekt waar de trainers ervaring hebben met ons prachtige ras. Anders verandert dat slimme beertje binnen no time in een rood duiveltje!

Stikt regime

Wij leven in ons huis niet volgens een strikt regime. We eten wanneer we honger hebben. We poetsen wanneer we het nodig vinden. En toch zijn we nog nooit verhongerd. En we leven in een schoon en opgeruimd huis. Wat betreft gehoorzaamheid hoeft Kimi zich wat dat betreft dus ook niet aan strikte regels te houden. Dat komt denk ik ook wel vanuit onze overtuiging dat je “samen” met je hond door het leven gaat. Je bent verantwoordelijk voor zijn of haar welzijn. Maar je bent daardoor niet heer en meester, de alfa-man of de dominante overheerser. Misschien herken je het volgende voorbeeld, uit het leven gegrepen:

Poekie de labrador wandelt met zijn bazin door de wijk. Hij wordt altijd kort gehouden. Hij loopt altijd rechts naast zijn bazinnetje. Hij wordt altijd weggetrokken als hij ergens aan wil snuffelen. Hij mag niet op andere honden reageren. Misschien is er wel een hele goede reden voor. Misschien raakt hij snel overprikkeld en is hij een ontsnappings koning. Maar er zijn ook honden die qua gedrag doodnormaal zijn en zich aan dit regime moeten onderwerpen. Voor mij persoonlijk onbegrijpelijk.

Gehoorzaam, maar spontaan

Gehoorzaamheid is niet het bepalen van hoe mijn hond haar leven leidt. Gehoorzaamheid betekent voor mij samen genieten en veilig zijn. Wil Kimi aan een grasspriet snuffelen? Dan mag dat. Daarna nog een bloemetje en drie stroken mos? Prima! Wil ze links voor lopen, dan loopt ze links voor. Sjokt ze liever wat meer achter me? Dan vind ik dat ook best. Ik weet dat ze, op momenten dat het er echt toe doet, naar me luistert. En erop vertrouwt dat mijn oordeel over de situatie de moeite waard is. Waarom zou ik mijn hond aanleren om als een robot naast me te lopen, met het hoofd omhoog en de ogen op mij gericht? Het haalt voor mij de spontaniteit uit de hond. De impulsiviteit uit je band met je hond. En, zeg nou zelf, als het nergens voor nodig is, dan wandelt dat toch ook helemaal niet gezellig?

gehoorzaamheid shiba
Naruto geniet van de vrijheid die hij krijgt tijdens de wandeling

 

 

One Comment on “Gehoorzaamheid. Shiba Style!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *