Allergie: Het verhaal van Shiba Flor

Door Quincy Baele

Ik zie geregeld Shiba’s met gezwollen oogjes. Na lange tijd trok ik mijn stoute schoenen aan en sprak de baasjes er over aan om er hun attent op te maken dat hun Shiba wel eens hetzelfde zou kunnen hebben als Flor. Op dit moment heb ik al 3 Shiba’s kunnen helpen met ons verhaal.
En omdat ik merk dat veel dierenartsen helemaal niet op de hoogte zijn van de mogelijkheden om een allergie aan te pakken of om überhaupt wel te zien dat het om een allergie gaat, ben ik bij onze dierenarts langs geweest om samen alles eens neer te pennen hoe en wat hij allemaal voor ons gedaan heeft. Dit was trouwens een aangenaam onderonsje, eens zonder Flor naar de dierenarts.
En met alle info die ik op zak heb schrijf ik het nu even neer. In de hoop nog meer honden te kunnen
helpen.

Als kind was ik al altijd al gefascineerd door de Shiba. Nadat ik zovele jaren later het internet ontdekte, had ik mij van onder tot boven ingelezen over het ras. Om dan tot slot enkele jaren later onze Flor in ons huis te mogen verwelkomen.

En zo gingen er 6 hele mooie maanden voorbij. Maar…Flor kreeg plots heel erge jeuk aan zijn oogjes en snoetje. Tot bloedens toe krabde hij zichzelf. Onze voormalige dierenarts zei dat hij een oogontsteking had dus smeerden we zalf. Dit werd helemaal niet beter. Toen schreef ze cortisone pillen voor. Dit kreeg hij 2 maanden lang. Tot er bij ons een belletje ging rinkelen, dit was echt niet oké om zo een jonge hond vol te proppen met cortisone. Het vertrouwen was er niet meer. Wij zochten een oplossing, zij gaf ons enkel uitstel.

Aan de slag met een second opinion

Zijn snoetje helemaal opengekrabd door de jeuk.

We zijn van dierenarts veranderd en kwamen terecht bij Dierenkliniek Termont. Bij ons eerste bezoek deed hij al direct een onderzoek. Hij nam een staal van Flor zijn wond om na te kijken of hij een bacterie of infectie had. Deze aanpak gaf ons al direct een goed gevoel. De resultaten waren negatief. Dus zocht hij verder naar de oorzaak van die helse jeuk. Ondertussen kreeg Flor Apoquel om de jeuk tijdelijk te verhelpen. Toen de cortisone helemaal uit zijn lijfje verdwenen was konden we de volgende stap zetten. De bloedtest met verschillende testen op atopie. Dit was zeker geen goedkoop traject, maar de keuze was makkelijk gemaakt. Het belangrijkste was toch wel dat Flor gezond en zonder jeuk door het leven zou kunnen gaan. Na enkele weken wachten op de resultaten bleek Flor allergisch te zijn voor huisstofmijt. Wat moeilijk is, want dit is er het hele jaar door.

Op basis van deze test kon er een uniek allergeen gemaakt worden voor Flor, waarmee hij om de 4 weken moest ingespoten worden. En dit voor 2 jaar lang. De eerste en tweede inspuitingen gaven nog niet veel resultaat. Gelukkig kreeg hij daarbij wel nog de Apoquel. Eens we goed vertrokken waren zagen we Flor zo veranderen!

De jeuk was weg, met Apoquel konden we volledig stoppen, zijn wonden waren helemaal genezen, zijn haar was terug gegroeid. Flor zag er eindelijk weer een gezonde hond uit. Dan twee jaar later was de behandeling op zijn einde gekomen. En het mooie aan die twee jaar is:
Flor is nu helemaal allergie vrij!

Het behandelplan in het kort

Flor op zijn mooist en helemaal genezen!

Onze dierenarts had een stappenplan ontwikkeld waarmee we het echte probleem konden achterhalen en een oplossing konden gaan zoeken. Dit zag er als volgt uit:

Stap 1:
Onderzoek + bijkomende infecties behandelen (bacteriën of/en gisten).
Stap 2:
Infectie, bacterie of aanwezigheid van vlooien behandelen indien aanwezig. Wanneer de jeuk hierna afneemt is de oorzaak bekend. Wanneer de jeuk aanhoudt volgt stap 3.
Stap 3:
Bioptie bij 100% zekerheid over allergie of andere huidaandoening
Stap 4:
Bloed trekken (Atopie testen)
Stap 5:
Desensibiliseren en starten behandeling

Ten slotte

We zijn ontzettend blij dat dankzij deze uitgebreide onderzoeken en behandeling onze Flor nu volledig allergievrij en zonder medicatie door het leven gaat. Daarvoor zijn we onze dierenarts ontzettend dankbaar. Wat we in dit traject ook hebben geleerd is dat we van de fokker van Flor geen enkele steun konden verwachten. Flor komt uit een thuisnestje en toen we de fokker contacteerden hierover zwegen ze vanaf dat moment in alle talen. Een goede fokker zou altijd paraat moeten staan voor zijn pupkopers en ze met raad en daad bij moeten staan. Op het moment dat een fokker zijn handen er vanaf trekt wanneer er problemen ontstaan, sta je er dus alleen voor en dat voelde ontzettend vervelend. Nooit zullen wij nog een keer in de val trappen van een dergelijke fokker.

Onze lucky Boy.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *