Agressie bij Shiba’s

De Shiba is geen doorsnee hondenras. Ze hebben een sterke eigen wil, zijn onafhankelijk van karakter en zeer intelligent. Maar, een ding dat Shiba’s niet zijn is agressief. Althans…niet in aanleg. Toch lees ik steeds vaker over Shiba’s met ernstige agressieproblematiek en, deze week zelfs, over Shiba’s die op advies van de dierenarts worden ingeslapen wegens agressie en bijtincidenten.

Agressie door pijn

Wanneer een hond pijn heeft, kan deze mogelijk agressief reageren op aanrakingen. Denk bijvoorbeeld aan een gebroken poot of gekneusd gewricht, maar ook aan pijn die wordt veroorzaakt door heupdysplasie, patella luxatie of oogproblemen. Maar, zelfs als een dierenarts al deze klachten kan uitsluiten, wordt er vaak vergeten naar een ding te kijken. De organen. Honden wiens organen niet optimaal functioneren hebben ook pijn en ongemak. Wanneer je je Shiba dus door de medische molen haalt vanwege een agressieprobleem, vergeet dan niet het bloed te laten onderzoeken om zo te bepalen of lever, nieren etc. nog naar behoren functioneren.
Een agressieve reactie kan ook getriggerd worden, omdat de hond de hele dag door pijn heeft en pijn verbijt. Dat maakt dat hij erg gespannen is en een kort lontje kan hebben. Net als wanneer wij onszelf niet lekker voelen of veel pijn hebben.

Geeft je Shiba niet aan dat deze pijn heeft? Laat hem toch medisch checken! Shiba’s verbijten hun pijn! Ja, ze gillen het uit als je hun nagels knipt, maar ze kunnen zich heel lang koest houden als ze echt iets aan de hand hebben.

Agressie door afkomst

Saki en Nozomi. Twee broodfokteefjes die onder erbarmelijke omstandigheden pups moesten baren. De kans dat die pups agressieproblematiek hebben is zeer groot.

Een Shiba die geboren wordt bij een verantwoorde fokker krijgt een goede start mee. Zijn moeder is relaxed en voelt zich veilig. En de pup wordt door moeder en fokker gesocialiseerd en bekend gemaakt met de grote wereld om hem heen. Bij broodfokkers, maar ook bij particuliere fokkers, is dit allemaal lang niet zo vanzelfsprekend.
Broodfokkers besteden geen aandacht aan de moederhond wanneer ze drachtig is. De moederhond ervaart stress en angst en wordt verwaarloosd of zelfs mishandeld. Deze constante spanning heeft invloed op de nog ongeboren pups. Teveel stress zorgt eigenlijk al voor chronische overprikkeling en een kleine spanningsboog waardoor socialisatie heel moeilijk is. Ook na de geboorte werkt dit door. De angstige moeder kan de pups niet socialiseren en beschermen en de pups worden vaak op brute wijze bij de moeder weggerukt en op een transport gezet. Dit alles werkt ernstige gedragsproblemen in de hand. Omdat deze pups vaak door impulsieve aankopen in hun nieuwe huis terecht komen, zijn de nieuwe baasjes bovendien onvoldoende bekend met de raseigenschappen van de Shiba. Het is dan ook niet voor niks dat in 90% van de gevallen waarin mensen met een agressieve Shiba bij een gedragsdeskundige aankloppen, de pup niet bij een verantwoorde fokker is aangeschaft. Dit is ook waarom aanschaf bij particulieren wordt afgeraden. Deze “fokkers” hebben vaak zelf onvoldoende kennis van het ras om de pups op een gedegen manier te socialiseren.

Wetenschappelijk onderzoek

In Japan is er een onderzoek gedaan door Onderzoekers Fumihiro Kaneko, Sayaka Arata, Yukari Takeuchi en Yuji Mori waarin de samenhang tussen raseigenschappen en agressie werden bekeken. Hieruit werd geconcludeerd dat de Shiba, ondanks zijn onafhankelijke en koppige aard, niet agressiever is dan een Chihuahua of een Welsh Corgi Pembroke. Wel vertellen de onderzoekers dat een Shiba sneller agressieproblematiek laat zien, omdat het ras wat reactiever van aard is. Hiermee bedoelen ze dat een Shiba gevoeliger is voor plotselinge bewegingen en geluiden en, zonder de juiste begeleiding of socialisatie, wanneer hij schrikt sneller agressief gedrag vertoont dan een aantal van de andere onderzochte rassen. Het volledige resultaat van dit onderzoek kun je teruglezen via deze link. Een vertaling van dit onderzoek vind je terug in het 3e Clubmagazine van 2018 van rasvereniging NIPPON INU

Het laatste redmiddel: Inslapen?

Wanneer een Shiba ernstige agressieproblematiek heeft, is het zaak hier de tijd voor te nemen en het probleem serieus te nemen. Laat je niet door een dierenarts vertellen dat inslapen de enige optie is. Dat verdient de hond niet zondermeer! Welke stappen je dan moet doorlopen?

  1. Laat een medische oorzaak uitsluiten. Vraag de dierenarts of een specialist om de hond van top tot teen te onderzoeken en vergeet ook niet een bloedonderzoek te laten doen!
  2. Wanneer er geen medische oorzaak wordt gevonden kun je contact zoeken met een gedragsdeskundige die het ras kent. Hier vind je een aantal gedragsdeskundigen die het ras van binnen en buiten kennen. Let op! Niet alle gedragsdeskundigen hanteren een aanpak die aansluit bij het karakter van de Shiba. Selecteer zorgvuldig en laat desnoods een ander komen als je het niet eens bent met een aanpak of als je niet het gewenste resultaat opmerkt.
  3. Heeft ook dit niet het gewenste effect? Realiseer je dan dat het niet alleen het probleem van de hond is, maar ook dat van jouw. Jullie synergie, de band die jullie hebben en de manier waarop jij de hond behandeld zijn nooit 100 perfect. Jij zult ook aan zaken moeten werken. Jezelf een spiegel voorhouden en jezelf misschien wel voor het hoofd slaan wanneer je ontdekt dat je sommige dingen al heel lang verkeerd aanpakte. Werk dus ook aan jezelf!
  4. Lukt het je ondanks alles hierboven niet? Dan is het in mijn ogen eerlijk om de hond af te staan. Laat hem niet inslapen, maar zoek contact met een herplaatsingsorganisatie of asiel. Leg eerlijk uit wat de situatie is en laat je in de herplaatsing begeleiden. Die kans verdient de hond. Altijd! Dit is de laatste kans die je hem kunt geven.
  5. Inslapen is echt een aller, allerlaatste redmiddel dat zelfs door asielen zelden wordt ingezet. Laat je hier dus ook niet zomaar in meepraten door een dierenarts, maar doe wat het beste is voor de hond. Werk eraan of, in het ergste geval, geef hem een kans bij een ander. Er is altijd iemand die het aandurft. En je hoeft je er niet voor te schamen dat het jou niet gelukt is. En als inslapen volgens iedereen en na alle inzet toch de beste en meest humane oplossing is, doe het dan met liefde en zorg dat je de mooie herinneringen altijd bij je houdt.